Vier veelvoorkomende oorzaken
1. Water dat binnendringt. Herkenbaar aan min of meer duidelijke watersporen op muren en vloer (Buildwise). In betonnen kelders gaat het vaak om scheurtjes bij leidingdoorvoeren of bij de aansluiting tussen vloer en wand (infofiche). Lees meer in grondwater in de kelder en kelder onder water.
2. Grondvocht in de muren. Zonder druipsporen, maar met donkere zones, uitbloeiingen in droge periodes en soms schimmel bij een hoge vochtigheid (Buildwise). Oude kelders staan vaak op funderingen die vocht opzuigen, zonder membraan tegen opstijgend vocht. Zie opstijgend vocht in de kelder.
3. Condensatie in de zomer. Warme, vochtige buitenlucht die langs de koudere kelderwanden strijkt, kan daar condenseren. Volgens Buildwise is een beperkte, tijdelijke bevochtiging van wanden en vloer op zich niet abnormaal en geen noemenswaardig probleem als de kelder enkel als berging of garage dient. Lees ook condens in de kelder of kruipruimte voorkomen.
4. Zouten. De grond bevat altijd zouten. Vocht uit de grond brengt ze naar de muur, en als de muur opdroogt, kristalliseren ze. De witte uitslag op veel kelderwanden is volgens de infofiche dus geen schimmel maar gekristalliseerd zout. Buildwise voegt eraan toe dat sommige zouten vocht aantrekken en, afhankelijk van hun concentratie, een muur bijna niet laten drogen. Meer daarover in zoutuitslag op de muur.